De maand vliegt voorbij. Terwijl veel van ons nog bezig zijn met Omdat ik je zie, is het alweer tijd om vooruit te kijken.

Want ook voor juli kiezen we weer samen één boek dat we met De Boekenclub gaan lezen. Afgelopen maand kwamen er weer tientallen verrassende boeksuggesties binnen. Ik ben benieuwd welke parels jullie deze keer weten te vinden.

Hoe werkt het?

Zoals elke maand doen we dat in drie stappen:

– Laat hieronder een boeksuggestie achter in de reacties.
– Ik maak vervolgens een shortlist van 4 à 5 titels.
– Daarna stemmen we met z’n allen op onze favoriet.

Het boek met de meeste stemmen wordt ons Boekenclub-boek van juli.

Waar moet een suggestie aan voldoen?

Om het voor iedereen leuk én haalbaar te houden, zijn er een paar kleine spelregels:

– Maximaal één suggestie per persoon.
– Bij voorkeur niet langer dan ongeveer 350 pagina’s (iets meer mag natuurlijk best).
– Goed verkrijgbaar als papieren boek, e-book of via de bibliotheek.
– Geen deel uit een lange serie.
– Let op: het boek hoeft niet van een Nederlandse auteur te zijn, maar moet wel in het Nederlands te lezen zijn. Zo houden we de club toegankelijk voor iedereen.

Verder staan we overal voor open. Van literaire romans tot verrassende ontdekkingen. Het leukste aan de suggestierondes vind ik juist dat we iedere maand weer zoveel diverse boeken leren kennen, ook als die uiteindelijk niet gekozen wordt als Boekenclub-boek.

Laat je suggestie achter

Heb jij een boek waarvan je denkt: dit moeten we écht samen lezen?

Laat dan hieronder achter:

– Titel
– Auteur
– Een korte toelichting waarom jij dit boek aan De Boekenclub zou aanraden.

Je kunt je suggestie insturen tot 28 juni 09.00u.

In de volgende brief deel ik weer een shortlist en openen we de stemronde. Op de laatste dag van juni volgt de nabespreking van Omdat ik je zie. En op 1 juli maak ik bekend welk boek we de komende maand samen gaan lezen.

Heb je je mening nog niet gedeeld over Omdat ik je zie? Of heb je een leuke vraag voor auteur Eva Posthuma de Boer? Beiden kun je hier achterlaten.

Ik ben benieuwd waar jullie deze maand mee komen. 📚

We zijn inmiddels een paar weken onderweg met Omdat ik je zie van Eva Posthuma de Boer.

Sommigen hebben het boek al uit, anderen zijn nog onderweg. Geen nood, je hebt nog even de tijd. Maar dit is weer de plek waar we onze reacties, reviews en meningen verzamelen. Ook als je het boek later deze maand uitleest, kun je hier gewoon terugkomen om je mening te delen.

Hieronder vind je een paar polls en vragen om het gesprek op gang te helpen. Maar voel je vooral vrij om gewoon je eigen review achter te laten of te delen wat je wil delen.

Een vraag aan de auteur…

Leuk nieuws! Eva Posthuma de Boer beantwoordt graag jullie vragen over het boek. Je kunt deze achterlaten in de reacties en dan zorg ik dat ze bij haar terecht komen. Misschien kun je ter inspiratie dit interview met haar lezen.

‘Ik weet niet waar dat is,’ zei ik. ‘Thuis.’

Is er een quote uit het boek die jou bij is gebleven?

Hieronder een paar vragen om over na te denken of om op te reageren in de reacties. Beantwoord er zoveel als je wilt.

– Wat vond je van Lou als hoofdpersoon?
– Als dit boek verfilmd zou worden, wie zou dan Lou moeten spelen?
– Lou meent dat je op leeftijden met een 9 erin (29, 49, 69 etc.) belangrijke beslissingen neemt. Hoe zie jij dat?
– Was er een moment waarop het boek je raakte?
– Hoe vond je de balans tussen humor en verdriet?
– Wat vond je van de roadtrip als vorm voor dit verhaal?
– Hoe droeg het Spaanse landschap bij aan het verhaal?
– Welk personage bleef je het meest bij?
– Vond je het boek vooral troostrijk, verdrietig, grappig of iets anders?
– Wat vond je van het einde? Wat zou een alternatief einde kunnen zijn?
– Is dit een boek dat je zou aanraden aan anderen? Aan wie dan?
– Welke zin, scène of gedachte bleef hangen?
– Hoe snel had je door dat Emmy een versie van Lou was?

Ik ben heel benieuwd naar jullie meningen en inzichten over Omdat ik je zie!
Reageer vooral ook op elkaar in de reacties.

Eind juni volgt de nieuwsbrief met de officiële nabespreking, waarin ik een aantal van jullie reacties meeneem en Eva Posthuma de Boer zal reageren op jullie vragen. Laat het gerust even weten als je liever niet wordt uitgelicht.

De stemmen zijn geteld! In juni lezen we samen…

📖 Omdat ik je zie - Eva Posthuma de Boer

Vlak na het overlijden van haar vader wordt Lou Rijziger ontslagen als columnist bij de krant – de krant waar haar vader politiek verslaggever was. De chef biedt haar een baantje aan als opschoner van het necrologieënarchief. Een ondankbare klus, denkt ze. Maar ze raakt gefascineerd door het genre van de Posthuma, en komt het laatste verhaal van haar vader op het spoor. Dat leidt naar Spanje. Met haar kat Broer, de zesjarige Emmy en een zakje met as van haar vader begint ze aan een reis naar het zuiden.

Lees meer over dit boek

Dit boek had duidelijk de voorkeur, maar ook de andere boeken kregen veel stemmen! Sommige leden gaven zelfs aan ze allemaal te willen lezen! Hier kun je nog eens kijken wat de andere opties waren. Dank voor alle suggesties en het stemmen.

Hoe nu verder? 📚

Je kunt meteen beginnen met lezen! Maar je mag ook rustig volgende week beginnen, of wanneer het jou uitkomt.

Halverwege juni stuur ik weer de ‘Wat vond jij…’-brief. Je hoeft dan niet meteen iets achter te laten. Maar zodra je het boek uit hebt, is dat de plek om terug te komen. Daar kun je dan weer stemmen op polls, vragen beantwoorden en in de reacties je review achterlaten.

Op de laatste dag van de maand krijg je weer de nabespreking van me, waarin jullie reviews van het boek een plek krijgen. In diezelfde periode beginnen we ook weer met de suggesties en het stemmen voor het Boekenclub-boek in juli. Voor meer gezelligheid tussendoor kun je de chat in de gaten houden.

Heb je het boek nog niet?

Geen stress! Je hoeft het boek niet meteen in huis te hebben. Je kunt het bestellen, als e-book lezen of lenen bij de bibliotheek. Het boek luisteren mag natuurlijk ook! Krijg je het boek niet/nergens te pakken? Laat het even weten, misschien kunnen we dan als groep iets bedenken.

Tot snel, en veel plezier met lezen.

Heb je tussendoor vragen of suggesties? Stuur een berichtje.
En heb je de nabespreking van ons Mei-boek nog niet gelezen? Die vind je hier.

Liefs,
Nina

Na de spanning van De overbodigen en de dromerige sfeer van Foto’s van zonnige dagen kwamen we deze maand terecht op het platteland. Waar de suikerbieten groeien bleek een boek dat bij veel lezers iets losmaakte.

Vooral Mina bleef veel lezers bij. Haar eenzaamheid, haar verleden en de vraag hoeveel begrip je kunt opbrengen voor iemands keuzes zorgden voor mooie reviews en gesprekken. Maar er waren ook vragen. Hoe mooi dat auteur Esther Sloots de tijd heeft genomen om die te beantwoorden! Je vindt haar bijdrage aan het einde van deze brief.

Nog even een opfrisser:

📖 Waar de suikerbieten groeien - Esther Sloots

Mina Gerrits is beschuldigd van het vergiftigen van haar man Olke met landbouwgif. In de gevangenis overdenkt ze niet alleen de beschuldigingen, maar ook haar eigen verleden en de geheimen die haar leven hebben gevormd. Want wat gebeurde er werkelijk die fatale nacht? Was het een misdaad, of een tragische vergissing? Anna, een jonge vrouw die net in het dorp woont, raakt gefascineerd door Mina’s verhaal en besluit haar te interviewen voor een historisch project. Wat begint als een zoektocht naar de waarheid, verandert al snel in een confrontatie met haar eigen familiegeschiedenis en de rol van herinnering en schuld.

Abonneer nu

De Boekenclub gaf Waar de suikerbieten groeien: 4 sterren! ⭐⭐⭐⭐

De reacties op Waar de suikerbieten groeien waren overwegend positief. Meer dan de helft van de lezers (54%) noemde het boek ‘gewoon goed’, terwijl 22% zelfs voor ‘geweldig’ koos. Slechts een kleine minderheid vond het tegenvallen.

Opvallend was ook hoeveel lezers zich konden vinden in Anna’s zoektocht naar het familiegeheim. Maar liefst 70% gaf aan dat ze net als Anna ook op onderzoek zouden zijn gegaan. Slechts 5% zou het verleden liever hebben laten rusten.

En hoewel het boek zich afspeelt tegen de achtergrond van het platteland, waren het niet de akkers die het meeste indruk maakten. Voor de helft van de lezers waren de familieverhoudingen het meest memorabel. Wat de personages betreft was er één duidelijke favoriet: Mina. Maar liefst 71% van de stemmers koos haar als het boeiendste personage van het boek. Anna bleef met 23% op ruime afstand volgen.

Dit zeiden jullie over het boek:

“Ik had te doen met de klein Mina, de ervaringen in haar jeugd hadden haar getekend voor het leven. De omschrijvingen van de huizen en waar het zich afspeelde gaven een goed beeld van de tijd en de omgeving. O.a. de kist met Olke in het halletje bij de voordeur, het lekkende huis op het platteland uit Mina’s jeugd zeggen veel over hoe haar leven was.”
- Carla

“Wat me vooral raakte waren de treffende omschrijvingen van het leven op het platteland en de vreselijk kille verhoudingen binnen het ouderlijk gezin van Mina en later ook die in haar relatie met Olke. Een man die niet met haar praatte, haar niet aankeek.. ´ we waren twee losse mensen´. Het gaf me rillingen. Wat een eenzaam bestaan moet dat zijn geweest. Daardoor snap je ook hoe iemand afgestompt kan raken en ergens bedacht ik me daarom tegen het einde ook steeds meer wel dat de kans groot was dat ze het toch had gedaan.”
- Kim’s Openhartige Observaties

“Ik begon aan dit boek op Storytell. De manier van voorlezen daar benadrukt ontzettend het staccato van de zinnen. Zo erg, dat ik het na een paar hoofdstukken niet meer prettig vond. Mijn nieuwsgierigheid was wel voldoende gewekt om zelf verder te willen lezen. En toen bleek het een heerlijk vlot, leesbaar boek. Een verhaal waarvan je heel graag wilt weten hoe het afloopt. Steeds werd ik heen en weer geslingerd tussen de schuld en onschuld van Mina. […] Mina heeft nooit echt ergens bij gehoord. Ze woonde met haar ouders achteraf, werd min of meer verstoten door haar moeder na het overlijden van haar broertje, en werd ook niet echt opgenomen in Olke’s familie en het dorp. Hoe triest is het dat ze juist de mensen die haar wel in de armen sluiten, bedriegt of vermoordt.”
- Arjanne

”Ik heb genoten van het boek! De omgeving waarin het boek afspeelt is ongeveer gelijk aan het dorp waar ik al jaren woon, dus dat voelde erg bekend en vertrouwd. De verhalen van het gezinsleven en hoe dat toeging zijn schrijnend. Ik geloofde wel in haar onschuld eigenlijk…. hoopte ook dat ze het niet gedaan had.”
- Jeanette De Snaijer

“Ik heb het boek beluisterd via Storytel en dat doet zeker iets met de ervaring, dus dat vooropgesteld. Ik vond het knap hoe de omgeving en het bijbehorende gevoel erbij geschetst werd. Dit gaf een stabiele basis aan het verhaal. Die setting trok mij persoonlijk echter niet, dus ik wílde er niet per se zijn. Het kan door de twee voorlezers komen; maar ik vond de personages een beetje vlak. Beiden vond ik ze ook niet erg ‘likeable’ (bestaat hier een fatsoenlijk woord voor?), waardoor ik me niet heel emotioneel betrokken voelde. De manier waarop Anna Mina's verhaal op zichzelf begon te betrekken voelde niet zo geloofwaardig. Wel wilde ik graag weten hoe het afliep. Ik vond de 'gesprekken' en terugblikken het meest interessant om te lezen en hield tot het einde rekening met beide mogelijkheden.”
- Rianne Arendsen

“Ik vond het goed geschreven. Vooral de sfeer tekeningen van het leven van Mina als dat van Anna. Beide enigszins eenzaam. Beide denken aan een ander leven.”
- Gerard

”De eenzaamheid van Mina als klein meisje na het overlijden van haar broertje. Zo zielig! En de invloed van haar vader op haar hele leven. Altijd proberen het goed te doen in zijn ogen. En natuurlijk de macht die mannen over vrouwen hebben en die iedereen normaal vond. En soms nog steeds vindt. De twijfel van Anna over haar situatie en dat zij dit niet meer wil, wordt ook goed verteld. Een erg mooi boek.”
- Karin

✍️ Auteur Esther Sloots reageert…

Wat vind je ervan dat De Boekenclub deze maand Waar de suikerbieten groeien heeft gelezen?

Een grote eer. Het is heel bijzonder om te horen dat een groep lezers jouw boek uitkiest om samen te lezen én te bespreken. Dat laatste is natuurlijk ook spannend, omdat jullie er natuurlijk ook iets van gaan vinden.

Hoe heb je de armoede in die tijd zo gedetailleerd en realistisch kunnen beschrijven? Tot geuren etc aan toe. Wat heb je hiervoor gedaan qua research?

Ik heb veel gelezen over die tijd, met mensen gesproken, maar misschien wel het belangrijkste is dat ik mijn inbeeldingsvermogen heb gebruikt. Als ik aan het schrijven ben, probeer ik me sterk de plek voor te stellen en daarbij al mijn zintuigen te gebruiken. Wat betreft die geuren, ik ruik geuren altijd vrij sterk. Soms is dat helemaal niet prettig, maar in dit geval kon ik het goed gebruiken.

Kan je zelf begrip opbrengen voor wat Mina gedaan heeft? En was het ook de bedoeling om dat gevoel op te wekken bij de lezer?

Mina heeft een keuze gemaakt die niet goed te keuren is, maar het is wel goed om te begrijpen waarom mensen dingen doen. Dat overal een groter verhaal achter zit en dat de keuzes die we nu soms hebben een paar decennia geleden een stuk beperkter waren. Toen ik begon met dit boek had ik een grote afkeer voor Mina. Ik moest haar echt leren kennen en begrijpen en daar hoort haar verleden ook bij.

De lezer wilde ik wel uitdagen om een eerste oordeel te vormen, dat doen we nu eenmaal, maar vervolgens ook het vermogen te hebben die mening bij te stellen en milder te kijken naar anderen. Dat is volgens mij iets wat we hard nodig hebben in deze tijd waarin we snel geneigd zijn in hokjes te denken.

In hoeverre komt jouw verborgen familiegeschiedenis overeen met het verhaal in het boek? Op welke manier heeft het je geïnspireerd?

De feiten rondom de dood van Olke, de verdenking en de rechtszaak komen voor een groot deel overeen. Net als de vondst op het suikerbietenveld. Dat is echt gebeurd. Ook de personages hebben grotendeels bestaan. Olke, Mina, haar vader, de buurvrouw en buurman, Gepke zijn echt gebaseerd op bestaande personen. Al heb ik er natuurlijk mijn eigen draai aan gegeven.

Olke was een neef van mijn opa. In mijn familie werd het meer als anekdote besproken. Iets van vroeger dat indruk had gemaakt.

Was je zelf verbaasd over de geschiedenis die je ontdekte en heeft het je doen nadenken over je eigen leven?

Als je naar de stamboom van mijn familie kijkt, waren de meeste mannen landarbeider en bij de vrouwen stond ‘geen beroep’ of ‘huisvrouw’. Dit betekende in de praktijk vaak dat er hard gewerkt moest worden, zowel door man als vrouw. Er was weinig geld en perspectief, er moest dus sober geleefd worden. Welke impact dat heeft, heb ik veel beter leren begrijpen door het schrijven van dit boek.

De hoofdrolspelers hebben andere namen dan in de werkelijkheid. Behalve de advocaat A.J. Drenth dat was de echt naam en advocaat van “Mina”. Waarom is daar voor gekozen en impliceert dat ook een duister oorlogsverleden van andere familieleden?

Over het verhaal van Drenth zou je ook een boek kunnen schrijven. Ik heb mezelf moeten inhouden dat er niet in te verwerken. Misschien is dat wel de reden dat ik het zo heb gelaten, zodat mensen zelf eens op zoek kunnen gaan naar het verhaal van Drenth.

Wat betreft het duistere oorlogsverleden van de andere familieleden. Ik heb die suggestie bij een personage gewekt, de reden hiervoor is dat er door de landbouwcrisis en de armoede die er was op sommige plekken in Groningen en Drenthe veel steun was voor de NSB. Veel verder dan dat ben ik niet gegaan.

Het verhaal is gebaseerd op je eigen familiegeschiedenis. Hoe zie jij jouw rol in die hoedanigheid?

Als ik een rol voor mezelf zie, is dat ik een sterk voorstander ben van het vertellen van ongemakkelijke verhalen. Zwijgen kan ontzettend veel kapot maken, niet alleen voor jezelf, maar ook voor de generaties na jou. Dus, hoe pijnlijk een situatie ook is, durf erover te praten. Ik heb al meerdere ontroerende reacties gehad van oudere mensen die zich voor hebben genomen om ook dat verhaal dat ze nog steeds bezighoudt, te gaan vertellen.

Had Mina meer gevoelens voor haar buurvrouw Aafje?

Aafje was de enige vriendin die Mina ooit heeft gehad. Dus in dat opzicht had ze zeker sterke gevoelens voor Aafje.

Heeft Mina ook iets te maken met de dood van haar broertje Bennie? Vooral de tik die Mina kreeg op het sterfbed van haar moeder bracht mij op die gedachte.

Mina heeft zich wel altijd schuldig gevoeld over de dood van Bennie. Het is alleen de vraag of dat terecht is. Haar moeder legde al jong een grote verantwoordelijkheid bij Mina neer en toen Bennie overleed, kon ze geen moeder meer zijn voor Mina.

Op het moment dat je moeder zo met je omgaat, ga je daar misschien verklaringen voor zoeken.

Werk je al aan een volgend boek?

Zeker! Ik ben al een tijdje bezig, maar word soms ook opgeslokt door ander werk. Ik hoop in juni weer even meters te maken. Als alles een beetje loopt zoals ik hoop, ligt het volgend jaar al in de boekhandel. Vooral de plek van dit verhaal zat al langer in mijn hoofd, maar het is dit keer niet gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

Dat is nog eens leuk nieuws om mee af te sluiten! Bedankt allemaal voor het meelezen deze maand. Wat ik misschien wel het leukste vind aan De Boekenclub: dat we allemaal hetzelfde boek lezen en er vervolgens toch iets anders uithalen. Waar de één geraakt werd door Mina, bleef de ander juist hangen bij de familiegeschiedenis, de sfeer van het platteland of de vraag naar schuld en onschuld.

En dat maakt samen lezen zoveel leuker dan alleen lezen.

Ondertussen wordt er ook druk gestemd op een boek voor juni. Morgen, op 1 juni, maak ik bekend welk boek we de komende maand samen gaan lezen. Heb je nog niet gestemd op een boek? Je kan nog stemmen!

Liefs,
Nina

Abonneer nu

Wat een leuke suggesties kwamen er weer binnen! Heel veel dank. Ik heb daaruit vijf boeken gekozen die (hopelijk) genoeg stof geven om samen over te praten. Je hebt tot maandag 1 juni om te stemmen, aan het eind van die dag maak ik het ‘winnende’ boek bekend.

Dit zijn de boeken waar je deze maand op kunt stemmen 👇

Via de linkjes kun je meer over het boek lezen en checken of het boek beschikbaar is bij Kobo Plus (als je abonnee bent) als e-book of luisterboek.

1. Omdat ik je zie - Eva Posthuma de Boer

Vlak na het overlijden van haar vader wordt Lou Rijziger ontslagen als columnist bij de krant – de krant waar haar vader politiek verslaggever was. De chef biedt haar een baantje aan als opschoner van het necrologieënarchief. Een ondankbare klus, denkt ze. Maar ze raakt gefascineerd door het genre van de Posthuma, en komt het laatste verhaal van haar vader op het spoor. Dat leidt naar Spanje. Met haar kat Broer, de zesjarige Emmy en een zakje met as van haar vader begint ze aan een reis naar het zuiden.

Lees meer over dit boek

2. Hard land - Benedict Wells

Missouri, 1985. De moeder van de vijftienjarige Sam is ziek, zijn werkloze vader weet zich geen raad en sluit zich voor iedereen af. In een poging zijn ongelukkige thuissituatie te ontvluchten neemt Sam een vakantiebaantje in een oude bioscoop. Voor de duur van een magische zomer wordt alles op zijn kop gezet. Hij maakt vrienden, hij wordt verliefd op de mooie Kirstie en ontdekt geheimen over zijn woonplaats. Voor het eerst in zijn leven is Sam niet langer een onopvallende buitenstaander maar maakt hij deel uit van iets groters. Als zijn moeder overlijdt komt er een abrupt einde aan deze gelukkige maanden, en wordt Sam gedwongen om volwassen te worden.

Lees meer over dit boek

3. Als de zon valt - Stijn de Vries

Het is 2016. Op een schoolplein in Utrecht vangt Alex de blik van een jongen die hij daar nog niet eerder heeft gezien. Omar kijkt kort terug, maar precies lang genoeg om onvergetelijk te zijn. De omgeving van Alex en Omar zoekt weinig achter de vriendschap die ontstaat. Maar er is veel meer dan dat. Ze vinden zichzelf in de ander en in hun gedeelde onzekerheid over hun identiteit. In het dromerige en soms tragische Als de zon valt volg je Alex en Omar in hun toevlucht naar elkaar, op de middelbare school en in de maanden daarna. Een intiem portret over verbergen, verdoven en zoeken naar geluk.

Lees meer over dit boek

4. Negen volmaakte vreemden - Liane Moriarty

Negen gasten verzamelen zich in een exclusief wellnessresort. Sommigen zijn hier om af te vallen, anderen proberen hun leven een gezonde draai te geven, en een enkeling is er nog niet aan toe om de precieze reden van het bezoek onder ogen te zien. Ondanks alle luxe, meditatie en mindfulness is iedereen zich ervan bewust dat ze ook flink aan het werk moeten. Maar niemand kan zich voorstellen hoe zwaar de komende tien dagen zullen worden.

Lees meer over dit boek

5. Aan het einde van de wereld - Kristin Hannah

1974. Sinds Ernt Allbright is teruggekeerd uit Vietnam, waar hij krijgsgevangene was, heeft hij nachtmerries, woedeaanvallen en kost het hem moeite het normale leven weer op te pakken. Op een dag neemt hij een impulsieve beslissing: hij verhuist met zijn gezin naar Alaska om daar een zelfvoorzienend bestaan te gaan leiden. Aanvankelijk lijkt Alaska alles te zijn waarop ze hoopten. Maar als de winter invalt en de staat wordt gehuld in maandenlange duisternis en bittere kou, verslechtert Ernts toch al kwetsbare psychische toestand. Het gezin moet alles op alles zetten om de uitdagingen buiten én binnen de muren van hun huis het hoofd te bieden.

Lees meer over dit boek

“A reader lives a thousand lives before he dies . . .
The man who never reads lives only one.”
George R.R. Martin

We naderen alweer het einde van mei!

Terwijl veel leden nog bezig zijn met Waar de suikerbieten groeien, is het ook tijd om vooruit te kijken naar de volgende leesmaand. Want ook voor juni kiezen we weer samen één boek om met de hele club te lezen.

Hoe werkt het?

Het kiezen van het juni-boek doen we als volgt:

– Je kunt hieronder in de reacties een boeksuggestie achterlaten
– Daarna stuur ik een nieuwsbrief met een shortlist van 4 à 5 boeken
– Vervolgens stemmen jullie op jullie favoriet

Het boek met de meeste stemmen wordt ons Boekenclub-boek van juni.

Waar moet een suggestie aan voldoen?

Om het voor iedereen leuk én haalbaar te houden, zijn er een paar kleine richtlijnen:

– Maximaal één suggestie per persoon
– Ongeveer tot 350 pagina’s (iets meer mag natuurlijk best)
– Goed verkrijgbaar (boekhandel, bibliotheek, als e-book of luisterboek)
– Geen deel uit een lange serie

Verder mag het van alles zijn. Fictie heeft meestal de voorkeur, maar verras ons vooral.

Laat je suggestie achter

Heb jij een boek waarvan je denkt: dit moeten we samen lezen?

Laat dan hieronder achter:

– Titel
– Auteur
– (Eventueel) een korte uitleg waarom dit een goed boek is voor De Boekenclub

Je kunt je suggestie insturen tot 28 mei 09.00u.

In de volgende nieuwsbrief deel ik de shortlist en openen we de stemronde voor juni. Op 1 juni maak ik bekend welk boek we samen gaan lezen.

Heb je nog vragen? Laat het vooral weten!

En natuurlijk volgt op de laatste dag van deze maand ook nog de nabespreking van Waar de suikerbieten groeien, met jullie reacties en reviews. Wil je daar nog iets over delen of meelezen met de meningen van andere leden? Of heb je een vraag voor de auteur? Kijk dan hier.

Het einde van mei komt langzaam in zicht, en dat betekent dat ook dat onze Boekenclub-maand er straks weer op zit. Heb jij Waar de suikerbieten groeien al uit?

Deze nieuwsbrief is de plek waar je je mening kunt delen over het boek, polls kunt beantwoorden of de reviews van anderen kunt lezen. Ook als je het boek nog niet uit hebt en later deze maand terugkomt, is dit de plek om je mening te geven.

En, ik heb nog een leuke verrassing! Esther Sloots, de auteur van Waar de suikerbieten groeien, wil graag jullie vragen over het boek beantwoorden. Dus heb jij een mooie vraag (bijv over het verhaal of het schrijfproces), laat die dan hier in de reacties achter. In de nabespreking van deze maand zal ze de vragen beantwoorden.

Hieronder nog een aantal vragen. Gewoon om over na te denken, of om over door te praten in de reacties. Beantwoord er zoveel je wilt.

• Wat zou je auteur Esther Sloots willen vragen?

• Hoe zou je Anna omschrijven als persoon? En Mina?

• Het boek is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Wat doet dat met je?

• Geloofde jij tijdens het lezen in de onschuld van Mina? Waarom wel of niet?

• Welke scène is je het meest bijgebleven?

• Welke rol speelt de omgeving waarin het boek zich afspeelt?

• Wat vind je van de schrijfstijl?

• Welke acteurs en actrices zou je casten voor de rollen als Waar de suikerbieten groeien verfilmd zou worden?

• Het boek draait sterk om herinneringen. Kun je die goed volgen?

• Vond je het verhaal geloofwaardig?

• Herkende je situaties of gevoelens uit je eigen leven?

• Welke rol speelt eenzaamheid in het boek?

• Wat vond je van het einde van het boek?

• Wat zou een alternatief einde kunnen zijn?

• Wat vond je van de lengte van het verhaal met betrekking tot het plot? Gaat het te snel, kon het juist korter of was het precies in balans?

• Als je een andere titel voor het boek mocht bedenken, wat zou die dan zijn?

  ---

  Ik ben heel benieuwd naar jullie meningen en inzichten over Waar de suikerbieten groeien! Reageer vooral ook op elkaar in de reacties. Ook is het leuk als jullie quotes willen delen die zijn blijven hangen.

  Eind mei volgt de nieuwsbrief met de officiële nabespreking, waarin ik een aantal van jullie reacties meeneem en Esther Sloots zal reageren op jullie vragen. Laat het gerust even weten als je liever niet wordt uitgelicht.

  “Alleen Olke en ik snapten wat er tussen ons had gespeeld
  en waarom alles uit elkaar was gevallen.”
  
  - Mina

De stemmen zijn geteld! In mei lezen we samen…

📖 Waar de suikerbieten groeien - Esther Sloots

Mina Gerrits is beschuldigd van het vergiftigen van haar man Olke met landbouwgif. In de gevangenis overdenkt ze niet alleen de beschuldigingen, maar ook haar eigen verleden en de geheimen die haar leven hebben gevormd. Want wat gebeurde er werkelijk die fatale nacht? Was het een misdaad, of een tragische vergissing?

Anna, een jonge vrouw die net in het dorp woont, raakt gefascineerd door Mina’s verhaal en besluit haar te interviewen voor een historisch project. Wat begint als een zoektocht naar de waarheid, verandert al snel in een confrontatie met haar eigen familiegeschiedenis en de rol van herinnering en schuld.

Waar de suikerbieten groeien is een roman over zwijgen en spreken, de kracht van herinnering, over leven volgens de verwachtingen en wat er gebeurt als je daarvan afwijkt. Geïnspireerd op een waargebeurd verhaal.

Lees meer over dit boek

Dit boek had duidelijk de voorkeur, maar ook de andere boeken kregen veel stemmen! Nog even kijken welke boeken dat waren? Dat kan hier. Dank voor alle suggesties en het stemmen.

Hoe nu verder? 📚

Je kunt vandaag nog starten met lezen! Maar je mag ook rustig volgende week beginnen, of wanneer het jou uitkomt.

In de loop van mei volgt een check-in via de nieuwsbrief met een aantal vragen over het boek. Daar kun je in de reacties je review achterlaten zodra je het boek uit hebt.

Aan het einde van de maand schrijf ik weer de nabespreking, waarin jullie reacties een plek krijgen. In diezelfde periode beginnen we ook weer met de suggesties en het stemmen voor het Boekenclub-boek in juni. Voor meer gezelligheid tussendoor kun je de chat in de gaten houden.

Heb je het boek nog niet?

Geen stress! Je hoeft het boek niet meteen in huis te hebben. Je kunt het bestellen, als e-book lezen of lenen bij de bibliotheek. Luisteren mag natuurlijk ook! Krijg je het boek niet/nergens te pakken? Laat het even weten, misschien kunnen we dan als groep iets bedenken.

Ik ben benieuwd wat jullie van dit boek vinden. Tot snel, en veel plezier met lezen.

Heb je tussendoor vragen of suggesties? Stuur een berichtje.

Abonneer nu

Na De overbodigen in april was ons boek van deze maand, Foto’s van zonnige dagen, een heel ander soort boek.

Waar het vorige boek flink discussie opriep, voelde dit boek voor veel van jullie rustiger, beschouwender en soms ook wat moeilijker om goed vast te pakken.

En dat zag je ook terug in jullie reacties.

Nog even een opfrisser:

📖 Foto’s van zonnige dagen – Thomas Verbogt

Rogier is voor het eerst in het huis van zijn volwassen dochter, Polly. Zijn oog valt op de foto’s aan haar muur. Ze laten een deel van haar leven zien waar hij niet bij hoort. Er is iets met die foto’s aan de hand. Iets dat hem beklemt. Wanneer hij later terugkomt, heeft Polly snel iets veranderd aan de collage. Wat mocht hij niet zien?Foto’s van zonnige dagen is een spannende en aangrijpende roman over liefde die geen liefde kan zijn, over oordelen of juist niet, over de kwetsbaarheid van alles waarin je wilt geloven.

Abonneer nu

De Boekenclub gaf Foto’s van zonnige dagen: 3 sterren! ⭐⭐⭐

Uit de polls bleek ook:
– 50% vond Polly het boeiendste personage
– gevolgd door Rogier (32%) en Cleem (11%)
– Anna werd het minst boeiend gevonden, met 7% van de stemmen

Slechts 12% van jullie zou het boek aanraden, 59% zou het boek niet aanbevelen, en 29% twijfelde daar nog over.

De reacties op Foto’s van zonnige dagen waren dus behoorlijk gemengd, zoals je ziet in onderstaande poll.

Dit zeiden jullie over het boek:

“Ik vond het in eerste instantie een intrigerend boek met prachtig geformuleerde zinnen. Ik kon daar echt van genieten, en zat soms hardop van ‘ohh hoe mooi geschreven!’. […] De keerzijde van die mooie poëtische zinnen was dat het me regelmatig uit het verhaal haalde. Het tempo ging er uit en vaak dacht ik, wat werd hier nou eigenlijk tussen de regels gezegd? (hoewel dat ook juist het idee is natuurlijk, dat niet alles wordt voorgekauwd). Maar soms dwaalde het verhaal teveel af en zeker tegen het eind was ik de draad grotendeels kwijt. Teveel poëzie en onduidelijkheden.”
- Kim’s Openhartige Observaties

“De manier van schrijven met die lange zinnen is echt niet mijn ding, ik kon daardoor moeilijk een band krijgen met de personages in het boek. Het is alsof je tijdens een heftige regenbui naar buiten kijkt, er gebeurt zoveel op het glas dat je het beeld erachter moeilijk kan zien. Heel vermoeiend. Terwijl het verhaal aangrijpend en triest is. Jammer.”
- Karin

“Ik leg niet snel boeken half gelezen weg, zeker nu het voor de boekenclub is heb ik echt er over getwijfeld, maar dat was toch de uitkomst. Na 75 pagina’s had ik zo veel weerstand om het boek op te pakken en te lezen dat er geen andere optie meer was. Dus terug naar de bieb gebracht en wensen dat het snel mei is voor een nieuwe kans.”
- Desirée

“Het andere belangrijke thema - begrijpen wat er niet gezegd wordt - is ook goed uitgewerkt maar vraagt wel ontzettend veel van mij als lezer. Ik denk dat ik nog lang niet alles begrijp, zeker het einde ook niet. Misschien helpt het als ik het nog eens zou lezen maar ik weet niet of dat me nog eens lukt.”
- Arjanne

“Ik werd moe van al die korte zinnen die vaak geen zinnen zijn. Onwijs veel komma's en punten.”
- Diana Verdaasdonk

“Het is niet ‘mijn boek’ ik heb er echt mee geworsteld. Ik raakte eerlijk gezegd pas een beetje geboeid na het ongeluk van Polly. Het is me te vaag, ik weet het niet. De korte hoofdstukken vond ik wel prettig, maar ik had er moeite mee. Het boeit je wel of niet, denk ik.”
- Jeanette

“Ik vond het een prachtig boek! Juist de fragmentarische/ poëtische schrijfstaal sprak me erg aan. Geen boek dat ik in een trein heb uitgelezen, maar genoot van de korte hoofdstukken en mooi geschreven zinnen.”
- Myrthe Hosmus

Thomas Verbogt staat bekend om zijn poetische zinnen. Hieronder een aantal parels uit Foto’s van zonnige dagen.

Ik weet niet hoe ik dicht bij iemand kan komen en altijd vraag ik me af of ik dat als een probleem moet beschouwen of dat het net zoiets is als een allergie: als je weet hoe er je rekening mee moet houden, is het niet erg.
- Uitgelicht door Boekenclub-lid Verhalenvanlaura

Als ik stil ben, zeggen ze ook: ‘Je bent zo stil.’ Ik ben helemaal niet stil, ik zeg alleen niets of weinig.

Binnenkort zijn we allemaal in de buurt van dichtbij.

Ik droom terwijl ik wakker ben, een toestand waaraan ik verslaafd ben, er is heel veel waar wat niet waar kan zijn, zo is alles.

Ik houd van haar charmante chaos, de stapels die overal liggen, boeken, kranten, tijdschriften, de lekkere oude stoelen, het is allemaal zo romantisch, ja, dat woord: romantisch, een veilige Engelse roman vol ouderwetse geruststelling, haar propvolle boekenkast.

Voor wie het leuk vindt:

Een fragment van Thomas Verbogt over het boek in het programma Nieuwsweekend van MAX.

Tot zover de nabeschouwing van deze maand! Bedankt allemaal voor het meelezen, reageren en meedenken. Ik kan nu al niet wachten tot volgende maand. Morgen ontvangen jullie weer een brief met daarin welk boek we gaan lezen in mei.

Dan nog een vraag: wat zouden jullie graag nog meer terug willen zien in deze nabeschouwingen?

Abonneer nu

Wat een leuke en uiteenlopende suggesties kwamen er weer binnen! Ik heb daaruit vijf boeken gekozen die (hopelijk) genoeg stof geven om samen over te praten. Je hebt tot vrijdag 1 mei om te stemmen, aan het eind van die dag maak ik het ‘winnende’ boek bekend.

Dit zijn de boeken waar je deze maand op kunt stemmen 👇

1. Wij vinden dat fijn - Stéphanie Hoogenberk

Wanneer Stéphanie Hoogenberk net zwanger is van haar eerste kind, hoort ze dat haar moeder ongeneeslijk ziek is. Wat volgt zijn maanden die tegelijk zwaar, intiem en onverwacht grappig zijn. Tussen ziekenhuisafspraken en echo’s, tussen Sittard en Amsterdam, probeert Stéphanie zich staande te houden in een wereld die plots kleiner én voller is geworden. Met haar kenmerkende humor en scherpe observaties schrijft Stéphanie Hoogenberk over de sullige huisarts die op huisbezoek komt, de goedbedoelde, maar soms hinderlijke betrokkenheid van anderen, de dynamiek binnen haar familie – en over de Airbnb-huurders van haar moeders onderbuurvrouw, die net iets te luidruchtig van het leven genieten.

Lees meer over dit boek

2. Hart de minnaar - Lily King

In het laatste jaar van haar studie zeventiende-eeuwse literatuur ontmoet de hoofdpersoon twee briljante medestudenten: Sam en Yash. De jongens nodigen haar uit in hun bedwelmende wereld van academische gedrevenheid, snelle grappen en rauwe kaartspellen. Al snel bevindt ze zich in het middelpunt van een geladen en complexe driehoeksverhouding. Naarmate de diploma-uitreiking nadert, zullen de keuzes die het drietal maakt hun levens voorgoed veranderen. Decennia later lijken de kwetsbare dagen van Jordans jeugd achter haar te liggen. Maar wanneer een verrassingsbezoek en onverwacht nieuws het verleden met het heden doen botsen, keert ze terug naar een wereld die ze achter zich had gelaten en moet ze de keuzes en teleurstellingen van haar jongere zelf onder ogen zien.

Lees meer over dit boek

3. Voor Polina - Takis Würger

Hannes Prager brengt zijn jeugd door op een ongewone plek: in een vervallen villa midden in een veengebied, met zijn zelfverzekerde moeder, een excentrieke vaderfiguur en Polina, een meisje dat op dezelfde dag en in hetzelfde ziekenhuis geboren is als hij. Hannes is een stille jongen, maar in zijn hoofd componeert hij complete symfonieën, al zet hij nooit een noot op papier. Wanneer Hannes veertien is, moet hij de villa verlaten. Na een ruzie verliest hij het contact met Polina, zijn beste vriendin en zijn eerste liefde. En hij stopt met componeren. Maar Hannes bewaart altijd de herinnering aan Polina, het stralende licht uit zijn jeugd. Om haar terug te vinden, doet hij het enige wat hij echt kan: muziek maken.

Lees meer over dit boek

4. Een huwelijk op zee - Sophie Elmhirst

Maurice en Maralyn besluiten te ontsnappen aan het saaie leven in een buitenwijk. Ze verkopen hun huis, schaffen een boot aan en hijsen de zeilen – op weg naar Nieuw-Zeeland. Halverwege de reis gebeurt echter het ondenkbare. Hun geliefde boot wordt geschept door een walvis en zinkt. Wat volgt is een adembenemende strijd om te overleven in de woeste oceaan, met weinig hoop op redding. Op een klein reddingsvlot dobberen ze vier maanden midden op de Stille Oceaan, en wordt hun liefde op de proef gesteld. Uitgehongerd en uitgeput moeten Maurice en Maralyn niet alleen manieren vinden om in leven te blijven, maar ook om hun relatie goed te houden. Hun lot is aan elkaar verbonden.

Lees meer over dit boek

5. Waar de suikerbieten groeien - Esther Sloots

Mina Gerrits is beschuldigd van het vergiftigen van haar man Olke met landbouwgif. In de gevangenis overdenkt ze niet alleen de beschuldigingen, maar ook haar eigen verleden en de geheimen die haar leven hebben gevormd. Want wat gebeurde er werkelijk die fatale nacht? Was het een misdaad, of een tragische vergissing?

Anna, een jonge vrouw die net in het dorp woont, raakt gefascineerd door Mina’s verhaal en besluit haar te interviewen voor een historisch project. Wat begint als een zoektocht naar de waarheid, verandert al snel in een confrontatie met haar eigen familiegeschiedenis en de rol van herinnering en schuld.

Waar de suikerbieten groeien is een roman over zwijgen en spreken, de kracht van herinnering, over leven volgens de verwachtingen en wat er gebeurt als je daarvan afwijkt. Geïnspireerd op een waargebeurd verhaal.

Lees meer over dit boek

"There is no friend as loyal as a book."
Ernest Hemingway

Het einde van de maand komt alweer in zicht!

Terwijl we nog volop bezig zijn met Foto’s van zonnige dagen is het ook tijd om vooruit te kijken. Want in mei lezen we natuurlijk weer een nieuw boek! En dat kiezen we, zoals altijd, samen.

Hoe werkt het?

Voor mei kiezen we weer één boek dat we met de hele club gaan lezen.

Dat doen we in drie stappen:

– Je kunt een boeksuggestie insturen als reactie onder deze post
– Daarna krijg je weer een nieuwsbrief met een shortlist van 4 à 5 titels
– Daar stem je op jouw favoriet

Het boek met de meeste stemmen lezen we in mei.

Waar moet een suggestie aan voldoen?

Om het voor iedereen leuk en haalbaar te houden, zijn er een paar richtlijnen:

– Maximaal één suggestie per persoon (zo houden we het overzichtelijk)
– Ongeveer tot 350 pagina’s (iets meer mag, maar houd het leesbaar)
– Goed verkrijgbaar (boekhandel, bibliotheek of als e-book)
– Geen deel uit een lange serie

Verder staan we overal voor open. Fictie heeft meestal de voorkeur, maar verras ons vooral.

Laat je suggestie achter

Wil je een suggestie doen? Leuk! Laat hieronder achter in de reacties:

– Titel
– Auteur
– (Eventueel) een korte toelichting waarom dit een goed boek is voor de club

Je kunt je suggestie insturen tot maandag 27 april, 23:00u.

In de volgende nieuwsbrief deel ik de shortlist en kun je stemmen op het boek voor mei. Op 1 mei maak ik bekend welk boek we samen gaan lezen.
Heb je nog vragen? Laat het vooral weten!

Natuurlijk volgt ook nog de nabespreking van Foto’s van zonnige dagen, met jullie reacties en reviews. Wil je daar nog iets over delen of meelezen met de meningen van andere leden? Kijk dan hier.

We zijn over de helft van april! De maand waarin we Foto’s van zonnige dagen van Thomas Verbogt lezen.

Sommigen hebben het boek uit, anderen zijn nog bezig of moeten nog beginnen. Geen probleem!

Ook als je het boek later deze maand uitleest, kun je hier terugkomen om je mening te delen in de reacties of de reviews van anderen te lezen.

Hieronder vind je een paar polls en vragen om ons op weg te helpen, maar je kunt natuurlijk ook gewoon je eigen gedachten of review delen in de reacties.

Hieronder nog een aantal vragen. Gewoon om over na te denken, of om over door te praten in de reacties. Beantwoord er zoveel je wilt.

• Wat zou je auteur Thomas Verbogt willen vragen over dit boek?

• We lezen vooral gedachtes van Rogier. Heb je het gevoel dat je hem hebt leren kennen?

• Hoe zou je Rogier omschrijven als persoon? En Polly?

• Welke scène is je het meest bijgebleven?

• Wat vind je van de schrijfstijl van Verbogt? Hoe zou je die omschrijven?

• Welke acteurs en actrices zou je casten voor de rollen als Foto’s van zonnige dagen verfilmd zou worden?

• Het boek draait sterk om herinneringen. Kun je die goed volgen?

• Vond je het verhaal geloofwaardig?

• Herkende je situaties of gevoelens uit je eigen leven?

• Welke rol speelt eenzaamheid in het boek?

• Wat vond je van het einde van het boek?

• Wat zou een alternatief einde kunnen zijn?

• Wat vond je van de lengte van het verhaal met betrekking tot het plot? Gaat het te snel, kon het juist korter of was het precies in balans?

• Als je een andere titel voor het boek mocht bedenken, wat zou die dan zijn?

Ik ben heel benieuwd naar jullie mening, theorieën en inzichten over Foto’s van zonnige dagen! Reageer vooral ook op elkaar in de reacties. We hebben het boek tenslotte samen gelezen!

Eind april volgt de nieuwsbrief met de officiële nabespreking, waarin ik een aantal van jullie reacties meeneem. Laat het gerust even weten als je liever niet wordt uitgelicht.

De stemmen zijn geteld! In april lezen we samen…

📖 Foto’s van zonnige dagen - Thomas Verbogt

Rogier is voor het eerst in het huis van zijn volwassen dochter, Polly. Zijn oog valt op de foto’s aan haar muur. Ze laten een deel van haar leven zien waar hij niet bij hoort. Er is iets met die foto’s aan de hand. Iets dat hem beklemt. Wanneer hij later terugkomt, heeft Polly snel iets veranderd aan de collage. Wat mocht hij niet zien?Foto’s van zonnige dagen is een spannende en aangrijpende roman over liefde die geen liefde kan zijn, over oordelen of juist niet, over de kwetsbaarheid van alles waarin je wilt geloven.

Meer informatie over dit boek

Volgens mij hebben we samen weer een mooie keuze gemaakt! Dank voor alle suggesties en het stemmen.

Hoe nu verder? 📚

Je kunt direct starten met lezen! Maar bepaal vooral je eigen tempo. Je mag dus ook rustig volgende week beginnen, of wanneer het jou uitkomt.

In de loop van april volgt een check-in via de nieuwsbrief met een aantal vragen over het boek. Daar kun je in de reacties je review achterlaten zodra je het boek uit hebt.

Aan het einde van de maand schrijf ik weer de nabespreking, waarin jullie reacties een plek krijgen. In diezelfde periode beginnen we ook weer met de suggesties en het stemmen voor het Boekenclub-boek in mei. Voor meer gezelligheid tussendoor kun je de chat in de gaten houden.

Heb je het boek nog niet?

Geen stress! Je hoeft het boek niet meteen in huis te hebben. Je kunt het bestellen, als e-book lezen of lenen bij de bibliotheek. Luisteren mag natuurlijk ook! Krijg je het boek niet/nergens te pakken? Laat het even weten, misschien kunnen we dan als groep iets bedenken.

Inmiddels bestaat De Boekenclub al uit bijna 700 mensen (!). Ik ben heel benieuwd wat jullie van dit boek vinden. Tot snel, en veel plezier met lezen.

Heb je tussendoor vragen of suggesties? Stuur een berichtje.

Met De overbodigen van Herman Koch hebben we ons eerste boek als Boekenclub uitgelezen! Er is ook enorm druk nabesproken, gestemd en gemijmerd. In deze post vind je de uitslagen van de polls en een selectie van jullie reacties.

Om onze eerste mijlpaal te vieren, heb ik ook een leuke verrassing: Herman Koch heeft een reactie gegeven op jullie theorieën en vragen! Je vindt zijn bijdrage helemaal onderaan deze post.

Nog even een opfrisser:

📖 De overbodigen – Herman Koch

Bioloog Herbert en zijn vrouw Yvonne waren al langer van plan om de Cotswold Way te lopen, de iconische langeafstandswandeling in Engeland, die door prachtige weiden, bossen en pittoreske dorpen voert. In een opwelling nodigden ze de ouders van de vriend van hun dochter uit. Een opwelling met grote gevolgen.

De Boekenclub gaf De overbodigen: 3 sterren! ⭐⭐⭐

Uit de polls bleek ook:
– 66% vond Herbert het boeiendste personage
– gevolgd door Alicia (18%) en Yvonne (15%)
– Martin werd het minst boeiend gevonden, met 1% van de stemmen

De reacties op De overbodigen waren overwegend positief, maar ook gemengd. De meeste lezers vonden het ‘gewoon goed’ (43%), maar een flinke groep bleef ook twijfelend (11%) of minder enthousiast (20%) achter. Van alle stemmers vond 6% De overbodigen ‘geweldig’!

En of jullie het boek zouden aanraden? Daar waren de meningen érg over verdeeld.

Dit zeiden jullie over het boek:

“Surrealistisch, dat is wat bij me opkomt als ik over het boek denk. Het leest vlot, maar er klopt steeds iets niet. Herbert is een onaangename man, maar de rest laat het ook gebeuren. En dan de politie agent die hem met het geheel laat wegkomen. Heel vervreemdend.”
- Karin

“De scene tijdens een etentje waarin dit tot stand komt is exemplarisch voor Koch vind ik. Hij kan heel scherp en komisch scenes in detail beschrijven. De kracht van Koch zit in de cynische en scherpe beschrijving van interacties tussen mensen, hij heeft een vlotte schrijfstijl. Het boek leest daardoor een beetje als een film.”
- Marijn Diesch

“Ik vond Herbert een vreselijke man en daardoor kwam ik niet goed in het verhaal. Ik heb het boek uitgelezen en was blij dat ik afscheid van hem kon nemen. Dag Herbert, met je niet-bestaande Nobelprijsnominatie, of het nou allemaal in je hoofd zat of niet, ik ben helemaal klaar met jou 😉 En laat je dochter met rust!”
- Waal

“Ik vond het in eerste instantie maar een matig boek - wel intrigerend genoeg om uit te lezen - tot ik hier het idee las dat Herbert het hele verhaal wel eens gefantaseerd kon hebben. Wat een voltreffer zeg, was ik zelf niet opgekomen.”
- Ineke Wessel

“Het einde van Martin was mijn favoriete passage, omdat ik het ergens wel zag aankomen maar de manier waarop (ik daar als lezer uitsluitsel over kreeg) me alsnog overviel.”
- Marieke Jongejan-Pleket

“Wat ik een heel maf detail vond dat me even uit het verhaal haalde, was dat Martin baby-/kinderfoto's van zijn 27-jarige zoon op zijn telefoon ging laten zien. Wie heeft er nu foto's uit die tijd op zijn huidige telefoon staan? Laat staan Martin.”
- Rianne Arendsen

De theorieën…

(waar jullie niet over uitgepraat raakten)

“De suspense die al in de eerste alinea voelbaar is, bleef tot het einde bij me. Toch vond ik het einde wel wat ongeloofwaardig en stelde het me ietwat teleur. Alsof een rechercheur zoveel bewondering voor iemand kan hebben dat hij bereid is de hele zaak in de doofpot te stoppen. Totdat ik me bedacht dat het einde, -of misschien wel het hele verhaal- zich waarschijnlijk alleen in Herberts verbeelding heeft plaatsgevonden. Sloeg zijn hoofd op hol op het moment dat Yvonne aan Martin en Alicia voorstelde om met ze mee te gaan wandelen in Engeland? Of misschien al bij het idee om ze uit te nodigen te komen eten? Zo bekeken is het eigenlijk een heel mooi en goed gevonden open einde van een vermakelijk verhaal dat leest als een trein.”
- Arjanne

”Wil Koch met een karakter als Herbert niet de ‘mannelijkheidscrisis’ bevragen vanuit een oudere generatie. Herbert positioneert zich als alfa tegenover mannen die gelijkheid en emotionele volwassenheid nastreven, die hij afdoet als ‘ruggengraatloos’ en laf. En ze moeten ook daadwerkelijk het veld ruimen, door een duwtje van een berg of ingewisseld door een broertje. Dit lijkt een projectie van zijn eigen onzekerheid over een wereld waarin zijn waarden niet meer gelden. Waarin hij er niet meer toe doet. De link met de huidige manosphere is snel gemaakt: mannen die zich bedreigd voelen door veranderende genderrollen.”
- Desirée

✍️ Herman Koch reageert…

Wat vindt u ervan dat De overbodigen door de leden van De Boekenclub is gekozen als allereerste boek om samen te lezen?

Ik vind het een heel goed idee. De overbodigen is typisch een boek waarover je van mening kunt verschillen. Voer voor discussie dus. Is hoofdpersoon Herbert een onaangename man of ligt het toch wat genuanceerder?

Heeft u zelf de Cotswold Way gelopen? En wat maakte deze route passend voor dit verhaal?

Ik heb die route in 2013 gelopen, ook met twee echtparen. Daar houdt elke gelijkenis op. Het is bij het schrijven een grote steun als je het landschap kent, ook al beschrijf je het niet.

In meerdere van uw boeken speelt de dynamiek binnen een echtpaar een belangrijke rol. Waar komt uw interesse in die onderlinge verhoudingen vandaan?

Ik vind echtparen ideaal als personages, twee echtparen nog beter. Mijn ervaring is dat je aan vier (hoofd) personages genoeg hebt om het thema en het plot op gang te houden. Ik hou ervan om echtparen te observeren: zowel het zwijgende echtpaar in een restaurant, als de man die plotseling opstaat van zijn tafeltje en met grote passen het restaurant verlaat.

Tijdens het lezen vroegen veel lezers zich af: wat is in dit boek serieus bedoeld, en wat heeft een meer metaforische of satirische lading? Hoe kijkt u daar zelf naar?

Een satirische lading heeft het volgens mij niet, maar het hoeft ook niet te serieus genomen worden allemaal: er mag gelachen worden.

Er ontstond binnen de club een theorie dat (delen van) het verhaal zich mogelijk in Herberts hoofd afspelen. Hoe kijkt u naar die interpretatie? Is dat een lezing die u interessant vindt?

Niets speelt zich in het hoofd van Herbert af. Hij vertelt misschien niet de hele waarheid aan de andere drie maar wel aan de lezer.

Een aantal lezers las Herbert als een man die moeite heeft met een veranderende wereld, waarin traditionele opvattingen over mannelijkheid onder druk staan. In hoeverre speelt dat thema voor u een rol in dit boek?

Natuurlijk heeft Herbert een Darwinistische opvatting over het leven, hij gelooft in het recht van de sterkste.

Heeft u tijdens het schrijven andere mogelijke eindes overwogen? En zo ja, wat gaf uiteindelijk de doorslag voor dit einde?

Ik overweeg al schrijvend allerlei mogelijke eindes, maar weet het echte einde pas als ik op de laatste pagina ben aanbeland. Tot die tijd weet ik net zoveel als de lezer.

Wat hoopt u dat lezers meenemen of overdenken nadat ze het boek uit hebben?

Ik zou de lezer hierin helemaal vrij willen laten. Ze hoeven wat mij betreft niets ‘mee te nemen’. Ik hoop dat ze plezier hebben beleefd aan het lezen. En dat ze het jammer vinden dat ze het uit hebben.

Mooie woorden om mee af te sluiten! Bedankt allemaal voor het meelezen, reageren en meedenken. Dit was pas de eerste maand, en nu al voelt het als iets bijzonders.

Wat vonden jullie van onze eerste maand? Als je suggesties of tips hebt over hoe we De Boekenclub nóg leuker kunnen maken, dan hoor ik het graag.

(Morgen krijgen jullie de volgende nieuwsbrief, met daarin het boek voor april!)

Wat kwamen er veel boeksuggesties binnen! Het was een hele klus om ze allemaal door te nemen en een shortlist samen te stellen. Hieronder vind je de omschrijving van vijf prachtige boeken. Lees ze rustig door en stem daarna op het boek dat jij in april samen wil lezen.

Je hebt tot dinsdagmiddag om te stemmen. Op 1 april laat ik weten wat ons volgende Boekenclub-boek wordt.

1. Foto’s van zonnige dagen - Thomas Verbogt

Rogier is voor het eerst in het huis van zijn volwassen dochter, Polly. Zijn oog valt op de foto’s aan haar muur. Ze laten een deel van haar leven zien waar hij niet bij hoort. Er is iets met die foto’s aan de hand. Iets dat hem beklemt. Wanneer hij later terugkomt, heeft Polly snel iets veranderd aan de collage. Wat mocht hij niet zien?Foto’s van zonnige dagen is een spannende en aangrijpende roman over liefde die geen liefde kan zijn, over oordelen of juist niet, over de kwetsbaarheid van alles waarin je wilt geloven.

Lees meer over dit boek

2. Grondwerk - Tijl Nuyts

Grondwerk onthult een verborgen wereld onder het Vaderlandsplein in Brussel. Verscholen in een gangenstelsel wacht een naakte molrat, op missie vanuit de Hoorn van Afrika, op een briefing. Een mens die zich bij haar hol meldt, wint haar vertrouwen en tekent haar verhaal woord voor woord op. Ondertussen groeien overal in de stad zinkgaten. Er broeit iets in het bestuurlijke hart van Europa. Is er een opstand ophanden? Een roman vol complottheorieën en toekomstbeel­den, die laat zien dat we niet zonder elkaar kunnen.

Lees meer over dit boek

3. De stad der blinden - José Saramago

Een rij auto’s staat te wachten voor een rood stoplicht. Als het licht eindelijk op groen springt, trekt de eerste auto niet op, tot groeiend ongenoegen van de automobilisten erachter. Als ze het portier opentrekken, treffen ze een wanhopige bestuurder aan, die alleen maar kan uitbrengen dat hij van het ene op het andere moment blind is geworden. Het is de katalysator van een reeks verbijsterende gebeurtenissen, die algauw apocalyptische vormen aanneemt. De blindheid blijkt besmettelijk: al snel ziet een groot gedeelte van de bevolking van Lissabon niets meer.

Lees meer over dit boek

4. De grote schoonmaak - Rob van Essen

In het jaar dat John Lennon wordt doodgeschoten, stopt Thomas zonder goede reden met school. In plaats van aan zijn eindexamenjaar VWO te beginnen, gaat hij werken bij een supermarkt in een Wageningse wederopbouwwijk, waar hij elke ochtend voor dag en dauw naartoe fietst. Het werk gaat hem goed af, totdat er een voorval plaatsvindt dat elke verbeelding tart. Het is het begin van een hallucinant decennium waarin Thomas langs Amsterdamse kraakgaleries en Noord-Engelse uitgaanscentra trekt, wanhopig op zoek naar antwoorden.

Lees meer over dit boek

5. Paaz - Myrthe van der Meer

Als Emma van de ene op de andere dag opgenomen wordt op de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis, de paaz, weet ze één ding zeker: hier is een fout gemaakt. Ze heeft namelijk een leuke baan, een geweldige vriend en een goed leven, dus dat ze dood wil kan dan toch geen probleem zijn? Het is het begin van Emma’s zoektocht door de absurde wereld van de psychiatrische kliniek, met al haar regels, pillen en diagnoses.

Lees meer over dit boek

"When I have a little money, I buy books;
and if I have any left, I buy food and clothes.”
Desiderius Erasmus

Het einde van de maand nadert! Terwijl De Boekenclub nog volop bezig is met het uitlezen en nabespreken van De overbodigen, is het dus ook tijd om vooruit te kijken. Want in april lezen we natuurlijk weer een nieuw boek! En die kiezen we weer samen.

Hoe werkt het?

Voor april kiezen we één boek dat we met de hele club gaan lezen.

Dat doen we in drie stappen:

1. Wie wil kan een boeksuggestie insturen als opmerking onder deze post.

2. Ik maak een shortlist van 4/5 titels.

3. We stemmen eind deze week via een poll in de volgende nieuwsbrief.

Het boek met de meeste stemmen lezen we in april.

Waar moet een suggestie aan voldoen?

Om het haalbaar en leuk te houden, zijn er een paar richtlijnen:

- Graag 1 suggestie per persoon, om het overzichtelijk te houden
– Maximaal ongeveer 350 pagina’s (iets meer mag, maar houd het leesbaar).
– Goed verkrijgbaar (via boekhandel, bibliotheek of als ebook).
– Geen deel 45758 van een serie.

Het is jouw suggestie, dus stuur gerust in wat je wil. Ook als het niet gekozen wordt voor de boekenclub, kan het nog steeds een leuke tip zijn voor iemand anders.

Laat je suggestie achter

Wil je een boeksuggestie doen? Leuk!

Laat het hieronder achter in de reacties:

– Titel
– Auteur
– Een korte omschrijving waar het boek over gaat, en waarom jij denkt dat het geschikt is voor De Boekenclub.

Je kunt je suggestie insturen tot vrijdag 27 februari 17.00 uur.

In de volgende nieuwsbrief volgt de shortlist en kan iedereen stemmen op een boek. Op 1 april laat ik weten welk boek de meeste stemmen kreeg en we dus gaan lezen. Heb je nog vragen? Laat het weten!

(En natuurlijk kun je op 31 maart ook nog de nabespreking van De overbodigen verwachten met jullie reviews. Wil je ook nog een review geven of de reacties van anderen lezen? Kijk dan hier.)

We zijn inmiddels een paar weken onderweg met ons eerste Boekenclub-boek: De overbodigen van Herman Koch.

Sommigen van jullie hebben het boek al uit, anderen zitten er middenin, en er zijn vast ook mensen die nog moeten beginnen. Geen probleem, lees op je eigen tempo.

Maar: dit is de plek waar we onze reacties en reviews gaan verzamelen.
Ook als je het boek later deze maand uitleest, kun je hier terugkomen om je mening te delen in de reacties of de reviews van anderen te lezen.

Hieronder vind je een paar polls en vragen om ons op weg te helpen, maar je kunt natuurlijk ook gewoon je eigen gedachten of review delen in de reacties.

Polls

Vragen

Hieronder nog een aantal vragen. Gewoon om over na te denken, of om over door te praten in de reacties. Beantwoord er zoveel je wilt.

• Voegt de setting van de Cotswold Way, die de personages bewandelen, voor jou iets toe aan het verhaal?

• Hoe zou je Herbert omschrijven als persoon?

• Welke scène is je het meest bijgebleven?

• Welke acteurs en actrices zou je casten voor de rollen als De overbodigen verfilmd zou worden?

• Wat is volgens jou het motief van Herbert voor zijn daden?

• Vond je het verhaal geloofwaardig?

• Wat vond je van het einde van het boek?

• Wat zou een alternatief einde kunnen zijn?

• Wat vond je van de lengte van het verhaal met betrekking tot het plot? Gaat het te snel, kon het juist korter of was het precies in balans?

• Als je een andere titel voor het boek mocht bedenken, wat zou die dan zijn?

• Wat zou je auteur Herman Koch willen vragen over dit boek?

  ---

Ik ben heel benieuwd naar jullie mening over De overbodigen! Maar ga ook vooral met elkaar het gesprek aan in de reacties. We hebben het boek tenslotte gezamenlijk gelezen!

Eind maart volgt de nieuwsbrief met de officiële nabespreking, waarin ik een aantal van jullie reacties meeneem. Laat het gerust even weten als je liever niet wordt uitgelicht.

Deel De Boekenclub

De stemmen zijn geteld en het is officieel: in maart lezen we samen…

📖 De overbodigen – Herman Koch

Bioloog Herbert en zijn vrouw Yvonne waren al langer van plan om de Cotswold Way te lopen, de iconische langeafstandswandeling in Engeland, die door prachtige weiden, bossen en pittoreske dorpen voert. In een opwelling nodigden ze de ouders van de vriend van hun dochter uit. Een opwelling met grote gevolgen.

De overbodigen is een beklemmende roman over het recht van de sterkste, tegen de achtergrond van een van de mooiste landelijke gebieden van Engeland.

Meer informatie over dit boek

Een geweldig eerste boek om mee te beginnen. Dank voor alle suggesties en het stemmen. Trouwens, het scheelde niet veel! Zo werd er gestemd:

Hoe nu verder? 📚

We starten officieel met lezen vanaf vandaag.

Maar je leest op je eigen tempo. Je mag dus ook rustig volgende week beginnen, of halverwege stoppen met lezen.

In de loop van maart volgt een check-in via de nieuwsbrief met een aantal vragen over het boek. Daar kun je in de reacties je review achterlaten zodra je het boek uit hebt.

Aan het einde van de maand schrijf ik de nabespreking, waarin jullie reacties een plek krijgen. In diezelfde periode beginnen we ook weer met de suggesties en het stemmen voor het Boekenclub-boek in april. Voor meer gezelligheid tussendoor kun je de chat in de gaten houden.

Heb je het boek nog niet?

Ik verwacht niet dat je het boek al in de kast hebt staan en NU meteen begint met lezen. Ga op je eigen tempo naar de boekwinkel, bestel het boek online, schaf een e-book aan of leen het in de bieb.

Wat bijzonder dat we met bijna 400 mensen (!) hetzelfde boek gaan lezen. Ik ben heel benieuwd wat jullie ervan vinden. Tot snel, en veel plezier met het boek.

Heb je tussendoor vragen of suggesties? Stuur een berichtje.

Wat een heerlijke stapel suggesties kwam er binnen. Dank jullie wel.

Uit alle inzendingen heb ik vijf boeken gekozen die:

– Goed verkrijgbaar zijn
– Haalbaar qua lengte
– Verschillend van toon en thema zijn

Hieronder vind je de shortlist. Lees ze rustig door en stem daarna op het boek dat jij in maart samen wilt lezen. Je hebt tot zondagmiddag om te stemmen. Zondagavond laat ik weten wat ons allereerste Boekenclub-boek wordt!

1. Leonard en Hungry Paul - Rónán Hession

Leonard en Hungry Paul is het verhaal van twee vrienden die volslagen tevreden zijn met hun rustige bestaan. Bovendien is er ook weinig druk op de twee dertigers om iets van hun leven te maken. In deze subtiele, droogkomische roman mogen mensen zichzelf zijn zonder angst om buitengesloten te worden, en dat is beslist een verademing.

Lees meer over dit boek

2. De namen - Florence Knapp

Na een stormachtige nacht gaat Cora op pad om de geboorte van haar zoon aan te geven. Tot op het laatste moment aarzelt ze over zijn naam. Haar keuze zal zijn levensloop bepalen…

Zeven jaar later heet haar zoon Bear, een naam die even catastrofaal zal blijken als de storm in zijn geboortenacht. Of heet hij Julian, de naam die Cora uitkoos, omdat ze dacht dat hij zo zichzelf kon worden? Of heet hij Gordon, vernoemd naar zijn vader en opgevoed in zijn tirannieke schaduw?

Drie namen. Drie versies van een leven. Hoe je heet, kan je hele leven bepalen...

Lees meer over dit boek

3. De overbodigen - Herman Koch

Bioloog Herbert en zijn vrouw Yvonne waren al langer van plan om de Cotswold Way te lopen, de iconische langeafstandswandeling in Engeland, die door prachtige weiden, bossen en pittoreske dorpen voert. In een opwelling nodigden ze de ouders van de vriend van hun dochter uit. Een opwelling met grote gevolgen.

De overbodigen is een beklemmende roman over het recht van de sterkste, tegen de achtergrond van een van de mooiste landelijke gebieden van Engeland.

Lees meer over dit boek

4. Narcis - Judith Fanto

1916. Na de dood van zijn moeder verhuist de tienjarige Manno van Haarlem naar de door oorlog geteisterde wereldstad Wenen. De eisen die zijn nieuwe leven aan hem stelt, drijven hem tot wanhoop, tot hij op een zomerkamp vriendschap sluit met vijf leeftijdsgenoten. In de decennia die volgen overleeft hun hechte vriendschap de meest uiteenlopende beproevingen.

Maar als Hitler aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog Oostenrijk binnenvalt, wordt het maatschappelijke persoonlijk en moet ieder van de vrienden kleur bekennen.

Lees meer over dit boek

5. Tot alles in beweging komt - Ester Naomi Perquin

Volgens haar oudste broer kan ze onmogelijk over hun vader schrijven. Volgens haar moeder mag ze zich al gelukkig prijzen als er überhaupt nog wat op papier komt. En haar jongste broer, die een ingewikkeld leven leidt, zou ze eigenlijk in bescherming moeten nemen. Maar voormalig bewaarder Ela wil, na jaren van schrijven en praten over andermans leven achter tralies, een persoonlijker onderwerp kiezen. En als er na twee zoons een dochter op komst is vraagt ze zich af of het mogelijk is alles te vertellen; over vaders en broers, de ware omvang van een familiegeheim, de aard van moederschap en haar eigen neiging zich dingen toe te eigenen.

Lees meer over dit boek

“Alle verhalen eindigen gelukkig, als je maar op tijd stopt.”
Annie M.G. Schmidt

Op 1 maart starten we officieel met De Boekenclub!
En dat betekent: tijd om ons eerste boek te kiezen.

Dat doen we samen!

Hoe werkt het?

Voor onze leesmaand in maart kiezen we één boek dat we samen gaan lezen.

Dat doen we in drie stappen:

1. Wie wil kan een boeksuggestie insturen als opmerking onder deze post.

2. Ik maak een shortlist van 4/5 titels.

3. We stemmen eind deze week via een poll in de volgende nieuwsbrief.

Het boek met de meeste stemmen lezen we in maart.

Waar moet een suggestie aan voldoen?

Om het haalbaar en leuk te houden, zijn er een paar richtlijnen:

- Graag 1 suggestie per persoon, om het overzichtelijk te houden
– Maximaal ongeveer 350 pagina’s (iets meer mag, maar houd het leesbaar).
– Goed verkrijgbaar (via boekhandel, bibliotheek of als ebook).
– Geen deel 45758 van een serie.

Het is jouw suggestie, dus stuur gerust in wat je wil. Ook als het niet gekozen wordt voor de boekenclub, kan het nog steeds een leuke tip zijn voor iemand anders.

Laat je suggestie achter

Laat je suggestie achter in de reacties, en benoem:

– De titel
– De auteur
– Een korte omschrijving waar het boek over gaat, en waarom jij denkt dat het geschikt is voor De Boekenclub.

Je kunt je suggestie insturen tot donderdag 26 februari 09.00 uur.

In de volgende nieuwsbrief (donderdagavond) volgt de shortlist en kan iedereen stemmen op een boek. Op 1 maart laat ik weten welk boek de meeste stemmen kreeg en we dus gaan lezen. Heb je nog vragen? Laat het weten!